New Generations

Rob Wagenaar
12-6-2018

Pas op, dit wordt een blog van een te ervaren babyboomer en dus helemaal geen “new generations”. Maar toch, het thema houdt me al een tijd bezig, zeker ook in het kader van mijn onderzoek naar nieuwe modellen voor professional service firms. Is de jeugd deze keer blijvend anders dan vroeger? Ik denk van wel. En met grote gevolgen voor firma’s en professies.

Natuurlijk gaan voor die carrière!

Inderdaad, ik stam uit de vervlogen tijden dat carrière maken belangrijk was, inclusief de daarbij behorende statussymbolen als huis, auto en de juiste vakanties. Uit de tijden dat je vol ging voor je baan, de tijdsbesteding geen thema was en ook weekenden voor werk worden gebruikt. Parttime? Nooit van gehoord, zeker niet als man zijnde. Alles dat je denkt dat nodig is om die carrière te bouwen, wordt gewoon gedaan. Elke avond op pad, bestuurs- en andere ondersteunende “gratis” functies, studie en kopjes koffie/borrels met iedereen. De helft van je tijd daarin steken en daarnaast een behoorlijke declarabele praktijk. Het pad naar partnerschap was helder. Of je ging voor een eigen kantoor. Bikkelen en dan kwam je er wel. Privéleven? Vaak in dienst van je carrière, zoals serviceclubs en sportclubs. De opvoeding van de kinderen had je ”gedelegeerd”!

Andere tijden

En dat zijn het. Zoals mijn zoon zegt: jij hebt mij niet opgevoed, maar ik wel mijn zoons. En dat is pijnlijk waar. De huidige generaties weigeren om hun leven te wijden aan de baan, aan de carrière. Er is veel meer om van te genieten en ook je aandacht aan te besteden. En dus zien we de pappa/mamma dagen, is parttime werken de norm geworden, moet je collega’s in het weekend echt niet lastigvallen. Maar ook wordt de tijdsbesteding naast het werk sec zeer kritisch bekeken. En vallen veel onderbouwende en ondersteunende activiteiten buiten de boot. Hoe zo bestuurslid zijn van de beroepsvereniging? Waarom zal ik in het weekend de bureau BBQ bezoeken? En waarvoor dient het bijwonen van een niet declarabele avondsessie bij een klant? Kortom: de professie en het werk wordt nauw ingezet en beleefd, want anders is er geen tijd voor al die andere activiteiten. Heb ik daar een moreel oordeel over: geenszins.  Maar heeft dat impact op vak en bureau functioneren: absoluut.

Breuk

Het is makkelijk in te zien dat de effecten aanzienlijk zijn. Ik noem zowat.

  • Opvolging: veel bureaus hebben problemen met de opvolging. Men heeft geen behoefte meer om partner te worden: hoezo moet ik een bureau gaan trekken en andere mensen leiden? Waarom zou ik ondernemersrisico nemen? Ik heb het goed zo, niet te veel zorgen en dat wil ik zo houden.
  • Acquisitie: het zelf binnenhalen van opdrachten vereist veel extra niet-declarabel werk. Investeren in jezelf en in anderen en dat gedurende lange tijd. Toch maar liever uit de opdrachtenruif van het kantoor eten. Wie o wie acquireert er dan wel?
  • Vak ontwikkeling en netwerken: hier geldt ook voor: investeren en vaak in je vrije tijd. Het blijkt een last voor jongeren.

Halen en niet brengen

Per saldo bekruipt mij het gevoel dat de balans tussen halen en brengen is verstoord bij veel van de “new generations”. Onze professies zijn fantastisch en je kan er een “rijk” beroepsleven mee hebben. Maar het komt echt niet vanzelf. Is het onze welvaart? Keert het tij ook weer? Of moeten we onze firma’s echt anders gaan organiseren. Het kan ook zijn dat onze professies er echt minder van worden, want dat denkt deze sombere babyboomer.

U kent vast de uitzonderingen. Mijn zoon en mijn dochter bijvoorbeeld!

Deel deze pagina