Pieter

Rob Wagenaar
5-1-2018

In ons vluchtige beroep zijn er mensen die toch een groot gedeelte van je leven een belangrijke rol vervullen. Dat kunnen cliënten zijn, of collega’s. Pieter Boot is van de buitencategorie (geen collega, noch cliënt), maar cruciaal met zijn klassieke tweemaster de Luciana in veel van mijn opdrachten. De context, het gevoel, uit de comfortzone, open, samen en lerend: voor dit alles staat Pieter. Navigation ist wenn man trotzdem ankommt. Heeft u hem?

Anders en met “impact”

Lang, lang geleden (1992) heb ik met een collega een nieuw leiderschapsprogramma bedacht. Samen vonden wij dat de start spetterend moest zijn en meteen de groep moest vormen. Een schip was al meteen een voor ons aansprekende locatie. Ik kende één van de initiators van de restauratie van de Oosterschelde en dus kwam deze klassieke driemaster in beeld. Als één van de eerste passagiers zijn wij met de groep de Noordzee overgestoken als start van het leiderschapsprogramma. Het ging toen om ambtenaren en de Telegraaf kreeg er lucht van: “groep ambtenaren leert koken tijdens luxe zeilcruise”, kopte de krant op de voorpagina. Gelukkig werd onze bureaunaam niet genoemd! Maar: een traditie was geboren. Alleen de Oosterschelde was al snel beroemd en veel gevraagd, deze schone bezeilde in de jaren daarop (en nog steeds) de wereldzeeën. Wij moesten dus op zoek naar een ander schip. Dat vonden we snel in de Luciana. Ook een gerestaureerd schip, in 1916 gebouwd als zeilende haringlogger zonder motor. Schipper en eigenaar zijn Pieter Boot en zijn vrouw Saskia. Stuurlieden van de grote vaart, maar overgestapt op dit type schepen, want veel leuker varen. Met de Luciana en Pieter zeilen wij sinds 1994 enkele malen per jaar met allerlei groepen, managementteams, trainingsgroepen, met collega’s etc. Pieter & crew & schip horen bij onze bureau identiteit.

Hoe werkt het?

Want werken doet het! Het duurt een tijd voordat je als adviseur/facilitator zelf begrijpt wat deze locatie met de mens en de groep doet. Een schip zoekt het ruime sop op en je bent dan echt op elkaar aangewezen. Niet even naar buitenlopen, of even elders iets anders doen, of een uurtje later aan komen kakken. De accommodatie biedt het minimum, maar ook niet meer. In de kajuit zit je gezellig en warm schouder aan schouder. De maaltijden zijn qua ingrediënten aan boord, maar de rest doet de groep zelf, er worden snel eetploegen samengesteld. De schipper doet een veiligheidsinstructie en dat is bloedserieus. Er wordt zeker ook gezeild, maar alleen krijgt de bemanning de zeilen niet omhoog. “Wil je even het stuurwiel nemen, ik moet het vooronder in”. En tussendoor wordt een workshop programma afgewerkt, met subgroepen, pp presentaties, flappen etc. ‘s avonds  een opdracht in het stadje waarin we afgemeerd zijn. En dan om 22.00 rozig in de kajuit voor verhalen en enkele muzikale uitingen. Schipper Pieter schuift dan vaak aan met zijn eigen spannende ervaringen.  De volgende ochtend staat de ontbijtploeg om half acht eieren met spek te bakken en is het dringen voor de douche (jazeker, warm).

Magie van de Luciana

Na al die jaren kan ik best spreken van magie die een meerdaagse sessie op de Luciana met zich mee brengt. Voor menige groep is de impact van zo’n tocht zodanig dat het inhoudelijk programma daarmee veel sterker doorpakt. De instant groepsvorming die bijna altijd ontstaat, geeft al het volgende een vliegende start. De sessie op de “de boot” krijgt in de rest van de organisatie mythische proporties en wordt door de deelnemers nooit meer vergeten. Met Pieter dus veel meegemaakt. Er is zelfs een bekende bedrijf aan boord ontstaan, om nog maar eens wat te noemen. En op het moment suprême wijzen wij op het koperen bordje in de kajuit: Navigation ist wenn man trotzdem ankommt. Kent u een betere metafoor voor leidinggeven aan verandering?

Deel deze pagina