Vaste waarde

Column Rob Wagenaar

Rob Wagenaar
16-2-2016

Adviseurs die al wat langer meelopen, kennen het verschijnsel: je bent een vaste waarde voor een organisatie. Maar dat kan dus op allerlei manieren. Zo kun je ook voor een land een vaste waarde zijn: op een specifiek gebied word jij van stal gehaald als het weer nodig is. Afgelopen week werd mij duidelijk gemaakt dat ik dat ben in Litouwen als het gaat om training van adviseurs. De principes zijn dezelfde, het klinkt en is wat exotischer. Over vaste waarde zijn.

Rolvast en voorspelbaar

Ons vak kent naast hele mooie aspecten, ook nadelen. Zo vind ik het steeds moeilijk om na een intensieve klus, afscheid te moeten nemen en je partners in die organisatie soms nooit meer tegen te komen. Niet voor niets dat ik van vrijwel al mijn opdrachten over 40 jaar nog essenties in mijn kast heb liggen. Weggooien betekent afstand voor altijd doen, van een stuk emotie, intense beleving en dus een beetje van je eigen leven. Maar gelukkig kan het ook anders. Zo heb ik door de jaren heen altijd wel enkele relaties gehad, die ook mij niet vergaten en bovendien een duidelijke rol voor mij hadden gereserveerd. Voor een omroep was en ben ik de man voor de OR, voor een gemeente moet ik opdraven als het tussen bestuurders niet botert, voor een kruidenier functioneerde ik als het externe geweten van de CFO. Toen een vakbond in grote problemen zat wist de bestuurder zich mij nog te herinneren na 15 jaar: “Rob ik heb je weer nodig”. Zulke telefoontjes zijn de krenten in de pap voor een externe. Het label dat op je is geplakt moet je maar voor lief nemen, het is de zekerheid die je opdrachtgever nodig heeft om je als vaste waarde te zien!

Adviesvak in Litouwen

Ook voor mij bijzonder is de rol die ik door de jaren heen heb mogen vervullen als opleider van de professie en generaties adviseurs in Litouwen. Het toeval (en wat ondernemerschap) brachten mij in december 1991 voor het eerst in contact met een collega uit dat land. Na wat verkenningen volgde een eerste workshop in januari 1993 (over de regionale organisatie van Litouwen) en daarna een langere training ( samen met Publiek Domein) voor beleidsambtenaren van ministeries, eigenlijk ook adviseurs. Daarmee was de naam gevestigd, want verschillende latere ministers en staatssecretarissen had ik toen in de groep. Vervolgens was er een eerste korte echte training voor een groep net startende adviseurs. Men kwam naar ons bureau in Utrecht en wij deden ons best om het vak uit te leggen en over te dragen. In de jaren daarop ben ik en is mij bureau, samen met vele anderen collegae uit NL, op allerlei wijzen met de professie in Litouwen bezig geweest. Trainingen, maar ook als mede oprichter van een bureau, collegae met hun klanten in NL ontvangend etc., etc. In 2009 - 2011 was er een intensief traject met 30 adviseurs (de adviestop in Litouwen) teneinde hen aan een CMC predicaat te helpen en de vereniging een ‘boost’ te geven. Vorige week was ik in Vilnius om de aftrap te doen van een MBA module Management Consultancy op een Business School, de eerste universitaire opleiding in het vak.

Trouw en dan toch een lange lijn

Of het nu de professie in Litouwen is of de OR van een omroep, cliënten/mensen hebben behoefte aan voorspelbaarheid, aan bewezen toegevoegde waarde en tonen zich dan loyaal. En dat levert voor de adviseur een lange lijn op, je bouwt op iets voort en bent dan toch -als externe -ook onderdeel van de ontwikkeling over lange tijd. Heel bevredigend is dat. Mijn conclusie is dat je zelf, het zijn van een vaste waarde moet bevorderen. Bijvoorbeeld door ook aandacht en tijd te geven als er niets voor je in het vat zit!

 

Deel deze pagina